Vijest koja je bila među najznačnijom početkom 2016. godine glasi: Sjeverna Koreja izvršila je testiranje hidrogenske bombe.

U čemu je razlika između hidrogenske bombe i atomske?

Mnogi mediji su najprije prenijeli da je Sjeverna Koreja testirala atomsku bombu, a potom je izdano priopćenje da je ipak riječ o hidrogenskoj bombi.  Znanstvenici tvrde da ova bomba predstavlja veliki korak u unapređenju nuklearnog arsenala te zemlje.

Atomska i hidrogenska bomba predstavljaju dva glavna tipa nuklearnog naoružanja. Ova prva proizvodi eksploziv putem nuklearne fisije, tako što kombiniranjem materijala za fisiju s uranijumom ili plutonijumom nastaje superkritična masa, što predstavlja količinu materijala koji je neophodan kako bi otpočela lančana nuklearna reakcija. Kada se detonira, eksplozivni materijal u bombi pokreće niz lančanih nuklearnih reakcija, a količina energije koja se oslobađa varira od jedne do 500 tisuća tona. Sve ovakve reakcije generiraju fisijske produkte ili dijelove, koji su, zapravo, radioaktivni ostaci nastali cijepanjem atomske jezgre nekog kemijskog elementa. Pri tome, dolazi do emisije jednog ili više neutrona i oslobađanja velike količine energije.

S druge strane, hidrogenska bomba oslobađa veliku količinu energije putem nuklearne fuzije i može biti i do tisuću puta snažnija od atomske bombe.  Njezin način funkcioniranja baziran je na nuklearnoj reakciji fuzije između deuterijuma i tricijuma (izotopa vodonika). Ovakva fuzijska reakcija stvara ogroman broj izuzetno brzih neutrona, koji mogu izazvati fisije u materijalima koji tome obično nisu skloni, poput osiromašenog uranijuma. Sve hidrogenske bombe funkcioniraju u dvije faze: detonacija dovodi do emitiranja  gama i iks-zraka koji kompresiraju  i zagrijavaju  fuzijsko gorivo, tj. kapsulu u kojoj se nalaze tricijum, deuterijum ili litijum, a zatim se stvaraju brzi neutroni, mada je moguće dodati još neku fazu.

Kada se one povežu, snaga ove razorne bombe je ogromna.